از کار گروهی متنفرم!
دسته: روز نوشت
باید بگم دیگه دارم از کار گروهی متنفر می شم. زدن این حرفا الان خیلی مد نیست ولی باید بگم دیگه به این راحتی حاضر نمی شم کار گروهی کنم.
البته بدون شک این به جامعه ی ما و اخلاقیات مردمش بر می گرده.فقط کافیه تو احساس مسئولیت داشته باشی تا همه ی کارا سرت خراب شه.
اگه اهل این نباشی که برای راحتی خودت دیگرون رو به زحمت بندازی، اگه نتونی راحت به دیگرون ضربه بزنی تا خودت آسوده باشی، اگه آدم با مسئولیتی هستی، در این صورت تو برای کار گروهی در ایران (بخوانید بهره کشی از دیگران) فرد مناسبی نیستی.
از کار گروهی متنفرم!/۱۱ بهمن ۸۸
باید بگم دیگه دارم از کار گروهی متنفر می شم. زدن این حرفا الان خیلی مد نیست ولی باید بگم دیگه به این راحتی حاضر نمی شم کار گروهی کنم.
البته بدون شک این به جامعه ی ما و اخلاقیات مردمش بر می گرده.فقط کافیه تو احساس مسئولیت داشته باشی تا همه ی کارا سرت خراب شه.
اگه اهل این نباشی که برای راحتی خودت دیگرون رو به زحمت بندازی، اگه نتونی راحت به دیگرون ضربه بزنی تا خودت آسوده باشی، اگه آدم با مسئولیتی هستی، در این صورت تو برای کار گروهی در ایران (بخوانید بهره کشی از دیگران) فرد مناسبی نیستی.
خداحافظ آقای عین القضات/۲۲ دی ۸۸
زنده رود با طعم صداقت!/۷ آذر ۸۸
در پی معرفت(۳):عرفان و شهود(کلیّات و ارکان)/۲۶ شهریور ۸۸
سعی باد و باران را چه شد؟(۱-تأثیرات ذهنی علوم جدید بر حیات دینی)/۱۷ شهریور ۸۸
در پی معرفت (۲)/۳۱ مرداد ۸۸
سنت و سکولاریسم/۱۸ شهریور ۸۸
یکی از کتابهایی است که به طور ساده ولی عمیق به واکاوی نسبت دین و دنیای جدید، سکولاریسم، اصناف دینداری و در نهایت، معنویت می پردازد. این کتاب متشکل است از گفتارهایی از عبدالکریم سروش، محمد مجتهد شبستری، مصطفی ملکیان و محسن کدیور.
کتاب این گونه خود را معرفی می کند:
“پرسش اساسی این است: در جهانی که درد و رنج های امحا نشدنی بشر افزون گشته، دلهره ها و اضطراب های وجودی انسان صدچندان شده، کثیری از وصال ها و بسط ها به فراق ها و قبض ها بدل شده، شاهدهای عهد شباب بسان گذشته طنازی و هوش ربایی نمی کنند، نشستن بر سر سفره و خوان کرم بنیانگذاران ادیان و شریک تجربیات نیکو و احوال خوش ایشان گشتن برای انسان مدرن ممکن است؟
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل.
کدامین مواجهه با میراث گرانقدر پیامبران در این میان راهگشاست؟ مواجهه ای معرفت اندیشانه و استدلالی و عقل نظری محور با منظومه ی معرفتی نبی، یا مواجهه ای تجربت اندیشانه با واقعیت قدسی و از پی رسول به معراج برآمدن و رخ ماه بوسیدن، یا از دین معنوی سخن گفتن و تلقی معنوی از دین داشتن و معنویت را لب و گوهر ادیان قلمداد کردن.
کتاب پیش رو متن تنقیح یافته ی سخنرانی هایی در جهت عمق و غنای بیشتر بخشیدن به این صورت مسأله ها و شنیدن پاسخ های در خور آن است.”
گفتار های این کتاب بدین شرحند:
عبدالکریم سروش: دین و دنیای جدید۱و۲، سکولاریسم، نسبت علم و دین، دینداری معیشت اندیش،دینداری معرفت اندیش، دینداری تجربت اندیش
محمد مجتهد شبستری: سه گونه قرائت از سنت در عصر مدرنیته
مصطفی ملکیان: سکولاریسم و حکومت دینی؟!، معنویت گوهر ادیان۱و۲، پرسش هایی پیرامون معنویت
محسن کدیور:از اسلام تاریخی به اسلام معنوی
به نام خدا
سلام
حالا مگه چی شده حجی جون!!!؟
با سلام
من هم یه روزی به چنین نتیجه ای رسیده بودم….
اما نظرم برگشت
آدم توی گروه هم رشد می کنه و هم دیگران رو رشد میده( بله، با هر سطح پایین یا بالایی هم که باشی نسبت به هم گروهی هات)
درسته که اگه تنهایی کار کنی، کم تر حرص میخوری و شاید حتی کار با کیفیت تری انجام بدی اما صبر و بردباری تو (بزرگ منشی) که به نظر من از مهم ترین و شاید مهم ترین لازمه های مدیریت باشند کم تر رشد می کنه و مطمئن باش که همیشه در تعامل با دیگران (مخصوصا کار گروهی) خیلی می تونی پیشرفت کنی