خوب بعضی دوستان عقیده دارند نوشته های من در قالب نوشته های وبلاگی نیست.نوشته های وبلاگی باید مختصر باشند،حتی الامکان جنجالی یا هیجان برانگیز و زیاد هم نیاز به فکر کردن نداشته باشند.قالب مذکور معمولاً ناظر به جذب مخاطب بیشتر هست و بسته به هدف نویسنده ی وبلاگ این امر می تونه قابل دفاع و مطلوب باشه.
به هر حال هدف من از راه اندازی این وبلاگ جلب هرگونه مخاطبی نبوده و نیست،(هرچند این هدف می تونه در مواردی مطلوب و مثبت باشه) بلکه چیزی که در درجه ی اول برام اهمیت داره ایجاد یک حرکت در راستای دغدغه های ذهنی و روحی خودم و دوستانیست که در این موارد با آنها اشتراکاتی دارم.حرکتی که هم به دنبال بیان دردهاست و هم به دنبال درمان، هم ناظر به دغدغه هاست و هم متوجه پاسخ گویی مناسب به آنها.
سعی کردم قالب وبلاگ هم طوری طراحی بشه که یک محیط مطبوع و دلنشین برای حرکت در راستای اهداف مورد نظر فراهم بیاد و این امر رو، هم حق مخاطبم می دونستم و هم اون رو موجب ثبات قدم خودم جهت پیگیری این حرکت می دیدم.
به نظرم رسید بد نباشه این مسائل رو با شما در میون بگذارم!







یکی از کتابهایی است که به طور ساده ولی عمیق به واکاوی نسبت دین و دنیای جدید، سکولاریسم، اصناف دینداری و در نهایت، معنویت می پردازد. این کتاب متشکل است از گفتارهایی از عبدالکریم سروش، محمد مجتهد شبستری، مصطفی ملکیان و محسن کدیور.

سلام
نماز روزهها قبول.
خوب من که جز این انتظاری از بیم موج ندارم :دی